De actuele veranderingen in dienstverlening en zorg vragen een grote inzet van bewoners. Het vraagt inzet als mantelzorger of vrijwilliger. De inzet werkt preventief of draagt bij aan het uitvoeren van wat curatief nodig is. De wijkverpleging maakt onderdeel uit van de ziektekostenverzekering en wordt door zorgverzekeraars vertaald in wijkbudgetten. Wat is de invloed van actieve mantelzorgers en wijkbewoners op keuzes van zorgverzekeraars voor de wijkbudgetten?

Die invloed is er niet want er is slechts sporadisch of geen contact tussen ziektekostenverzekeraars en georganiseerde wijk- of dorpsbewoners.  Het ontbreken van contact, als eerste stap in elke vorm van samenwerken, leidt tot het risico dat keuzes worden gemaakt, die de goede wil en daarmee de inzet van bewoners doet afnemen of verdwijnen. Het is zeer gewenst, kijkend naar overeenkomende doelen, dat gemeenten in deze samenwerken met de georganiseerde wijk- of dorpsbewoners.

Jan van Wezel verkent mogelijkheden om samenwerking tussen actieve bewoners, zorgverzekeraars en gemeenten over inzet van gelden in wijken of dorpen, tot stand te brengen. De eerste stap in deze verkenning is om aan te geven wat de waarden zijn van meedoen en meedenken van bewoners in wijken. Wat is de betekenis voor bewoners en voor de manier van werken van organisaties? De tweede stap is om voor actieve bewoners informatie, kennis of andere hulpmiddelen aan te dragen waardoor zij, samen met andere betrokkenen, gestelde doelen optimaal kunnen realiseren.